Nieuwsberichten

foto Nieuws uit Brussel 07.07.2016

Belgische markten overspoeld door kledij uit sweatshops

Uit een recent rapport van Test Aankoop, dat undercover gegaan is Cambodja, blijkt dat sweatshops, waar (sport)kledij gemaakt worden, nog altijd schering en inslag zijn. Wereldwijd worden nog altijd jonge kinderen ingezet om zo goedkoop mogelijke kledij te maken voor onze markten. Naar aanleiding van dat rapport richtte ik mij in het Vlaams Parlement tot minister-president Bourgeois om te horen naar de intenties van zijn regering in deze materie.

Intussen reeds drie jaar geleden stortte het Rana Plaza-gebouw in Bangladesh neer. De textielfabriek die duizenden mensen te werk stelde, werd uiteindelijk het graf van 1134 werknemers. Het was niet de eerste ramp in een textielfabriek en het zou ook niet de laatste zijn. Maar nooit eerder was de omvang zo groot.

De Westerse wereld was er als de kippen bij om de arbeidsomstandigheden te veroordelen. Ook in het Vlaams Parlement werd op mijn initiatief een resolutie aangenomen waarin het parlement aan de regering vraagt om een actieve rol te spelen in de toepassing en handhaving van ethisch ondernemen. Ook werd gevraagd om de eigen diensten en de lokale overheden aan te sporen tot een ethisch en duurzaam aankoopbeleid.

Test Aankoop undercover

Uit een undercoveronderzoek van Test Aankoop in Cambodia, waarvan de resultaten afgelopen maandag werden gepubliceerd, blijkt dat de grootste sportmerken (Adidas, Nike, Decathlon,…) nog steeds samenwerken met sweatshops. De conclusie die Test Aankoop daar aan koppelde is eveneens verontrustend: blijkbaar is het voor de gemiddelde consument quasi onmogelijk om op de Belgische markt sportkledij te vinden dat NIET geproduceerd werd in sweatshops.

Nood aan sensibilisering

Omdat het lijkt alsof we in België/Vlaanderen stagneren in de aanpak van dit wereldwijd probleem, richtte ik me gisteren in de plenaire vergadering tot minister-president Geert Bourgeois met de concrete vraag of de Vlaamse Regering de sportclubs niet actief kan aanzetten tot het kopen van “schone” sportkledij. Met schone sportkledij wordt kledij bedoeld dat niet in sweatshops geproduceerd werd en waarbij geen kinderen betrokken werden in het productieproces.

De minister-president stelt dat er al heel wat initiatieven zijn, maar merkt terecht op dat de af te leggen weg nog lang is. Hoe dan ook is het mijn persoonlijke ambitie om het onderste uit de kan te halen om op middellange termijn concrete acties te kunnen lanceren die het ethisch ondernemen en consumeren (in Vlaanderen) stimuleren.